Het EDCH-congres in 7 inzichten

Van 8 tot 10 maart vond in München EDCH plaats, The Idea Conference for Editorial Design, Visual Storytelling & Digital Content. Wat is ons het meest bijgebleven van die driedaagse?

1. Het is een leerproces, ook voor de allergrootste

Het openingswoord kwam van Andrew Diprose van Wired. Verfrissend om van een medium van dat kaliber te horen dat het afstemmen van print en online een voortdurend leerproces is. Dat ook zij eerst een iPad-magazine hebben gemaakt met alle mogelijke toeters en bellen. Ondertussen hebben ze geleerd dat de lezers het vooral eenvoudig willen, met goed leesbare tekst en mooie foto’s. En dat er weinig vaste regels zijn: afhankelijk van hun functie zijn soms de online teksten, soms de printteksten langer. Een gelijkaardig leerproces maken ze bij Wired nu door met short video. Meestal moeten de opnames daarvoor snel en on the spot gebeuren. Dat geeft een ander resultaat dan een tv-productie. Maar ook dat is niet erg.

2. De kracht van de eenvoud

De EDCH staat voor een heerlijke portie editorial design, en dat was deze keer niet anders. Bij Paul Willoughby was het kernwoord simplicity. Hij stelde het coverconcept van filmmagazine Little White Lies voor: pas als een cover ook werkt op postzegelformaat, is hij goed genoeg. Intussen heeft Willoughby een heel ander magazineproject lopen: Weapons of reason. Ook daar zorgt het uitgepuurde visuele concept voor een krachtig eindresultaat en illustraties die tot het sterkste behoren dat we in die drie dagen hebben gezien. Elke lijn, elke keuze, elk detail heeft zijn reden.

3. Spanning in de suggestie

Magazineconcepten dan. Gesmuld hebben we van de aanpak van Stern Crime, een magazine over misdaad van weekblad der Stern. Lekker lange true crime-verhalen uit de hele wereld, vanuit originele invalshoeken gebracht. Even uitgesproken is het visuele concept. Ze wilden zeker niet de richting van de tabloids uit en bedachten dus iets totaal anders. De covers lijken wel boekcovers: heel gedimd tonen ze bewust enkel de essentie van de misdaad. Die visuele lijn wordt binnenin het magazine doorgetrokken: de spanning zit in de suggestie. De foto’s van een verlaten highway in de VS, waarlangs een seriemoordenaar jarenlang zijn gang kon gaan, gaven ons de rillingen. Net als de close-ups van de spulletjes van de kleine Leonie, slachtoffer van een moeder met Münchhausen by proxy. Brrrr.

4. Een zee van visuele verhalen

Een ander printpareltje is Mare, een tweemaandelijks fotografiemagazine dat intussen 20 jaar bestaat. Photo editor Miriam Zlobinski vond het zelf bijna moeilijk te geloven dat ze er al zo lang in slagen een magazine te maken met als enige rode draad de zee, en toch is het zo. Al zit er natuurlijk veel meer achter dan dat. Het resultaat is telkens opnieuw een bundeling prachtige en krachtige visuele verhalen. Die magazineverhalen worden ook uitgespeeld in allerlei andere vormen: op de website, maar ook in boeken, gadgets, dvd’s, litho’s, lezingen, tot een radioprogramma en een tv-show toe.

5. Jongensachtig plezier werkt

Nog een opvallend magazine is Walden, een outdoor magazine voor Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Alles draait om het eenvoudige avontuur dat voor iedereen bereikbaar is. Het blad charmeert door zijn jongensachtige aanpak, zijn originele visuele keuzes (nostalgie!) en zijn humor. Walden wil inspireren, maar ook dingen aanleren, wist oprichter Harald Willenbrock te vertellen. En dus leer je in het magazine Dylan-songs spelen, je eigen sauna bouwen en op 10 manieren in een bergmeertje springen. De journalisten doen het met plezier allemaal voor.

6. Eerst het hart, dan het hoofd

Content marketing maakte – een beetje jammer voor ons – maar een klein deel uit van de conferentie. Enige case: Mein D-max, waarbij contentbureau 5W de lancering van de nieuwe Isuzu-terreinwagen D-Max ondersteunde via storytelling. Authentieke verhalen van echte gebruikers leverden de perfecte content voor de campagne. De oude geblutste D-Max die al tien jaar intensief gebruikt wordt, bleek de beste reclame voor de nieuwe, omdat zijn verhaal eerst het hart, en dan het hoofd aanspreekt.

7. Infografie: de kunst van de gelaagde informatie

Tot slot zagen we heel wat straffe infografieken. Bijzonder opvallend was het maatschappelijke engagement van de information designers en datajournalisten. In deze www.storiesbehindaline.com bijvoorbeeld, over het traject van acht jonge vluchtelingen, waar onder meer Federica Fragapane aan meewerkte. Zij gaat altijd voor gelaagdheid: de infografieken zijn interessant op het eerste gezicht, maar wie wil, kan er steeds dieper induiken. Dat zie je in deze infografiek over CO₂-emissies of deze Atlas of water. Valentina d’Efilippo toont dat een sterke visualisering droge cijfers kan omzetten naar een ervaring voor de kijker. Een heel mooi voorbeeld is Poppyfield: een veld vol klaprozen met alle oorlogen van de voorbije eeuw, hun duur en aantal slachtoffers. Knap werk!
Bedankt voor alle inspiratie, München!
Tot nog eens?!

Spread the word:
LEES OOK:

JAJA INSIGHTS

Lees als eerste onze
nieuwe Insights.

Stay tuned

Volg ons en blijf
op de hoogte.